Blog literacki, portal erotyczny - seks i humor nie z tej ziemi
"Zatwierdzono"
Głównodowodzący Wojsk CSRF
Antonín Novotný
1964
Egz. pojedynczy
Plan działań Ludowej Armii Czechosłowacji w okresie wojny
Mapa 1:500,000, opublikowano 1963
1. Wnioski wynikające z oszacowania sił przeciwnika
Przeciwnik może użyć do 12 jednostek wojskowych teatru środkowoeuropejskiego do wtargnięcia na obszar
Frontu Czechosłowackiego od D1 do D7-8.
l2 Armia RFN składająca się z: 4 i 10 DZmech, 12 DPanc, 1 Dywizji Desantowej i 1 Dywizji Górskiej;
l7 Armia USA składająca się z: 24 DZmech i 4 DPanc;
l1 Armii Francji składająca się z: 3 DZmech, 1 i 7 DPanc oraz z dwóch niedawno uformowanych
jednostek, wyposażonych w 6 wyrzutni pocisków taktycznych i do 130 wyrzutni pocisków pola walki oraz
artylerii, a także do 2800 czołgów.
Działania wojsk naziemnych mogą być wspierane przez część sił 40 Armii Lotniczej, na której uzbrojeniu
znajduje się 900 samolotów, w tym 250 bombowców oraz do 40 wyrzutni odpalanych w powietrzu pocisków
rakietowych.
Oceniając skład sił NATO oraz biorąc pod uwagę manewry przeprowadzane przez dowództwo NATO, można
przewidzieć plan działań przeciwnika w następujących punktach.
lzdezorganizować kierowanie państwem oraz utrudnić mobilizacje sił zbrojnych przez przeprowadzenie
nieoczekiwanego uderzenia nuklearnego w główne centra polityczne i gospodarcze kraju.
lpoważnie zmienić rozmieszczenie sił zbrojnych poprzez ataki na oddziały wojskowe, lotniska i
centra komunikacyjne.
lzniszczyć nadgraniczne oddziały Ludowej Armii Czechosłowacji w przygranicznych bitwach i
unicestwić główną grupę wojsk w zachodnich i środkowych obszarach Czech przez początkowe
uderzenie [jądrowe].
luniemożliwić przybycie rezerw strategicznych w rejon Karkonosze, Jesioniki i Morawska Brama
poprzez nuklearne ataki na cele głęboko w naszym terytorium oraz przez przeprowadzanie desantów
powietrznych.
Oceniając przybliżony operacyjny skład sił przeciwnika, działania militarne obu stron w początkowym
okresie wojny będą miały charakter bezpośrednich starć bitewnych.
Wojska przeciwnika działające w południowej części RFN sprawią, że dowództwo NATO będzie stopniowo
włączało do działań kolejne jednostki armijne, co stworzy sposobność dla sił Frontu Czechosłowackiego
do niszczenia wojsk NATO oddział po oddziale. Będzie to jednak wymagało uformowania silnego pierwszego
rzutu w ramach struktury operacyjnej Frontu; zwycięstwo będzie wymagało sformowania rezerw, które
będą miały bardzo krótki czas mobilizacji oraz będą mogły szybko przemieścić się w rejon działań.
2. Po otrzymaniu specjalnych rozkazów od Naczelnego Dowódcy Zjednoczonych Sił Zbrojnych, Ludowa Armia
Czechosłowacji rozwinie Front Czechosłowacki do przeprowadzenia następujących zadań:
[1] Być gotowym do rozpoczęcia natarcia częścią wojsk w kierunku Norymbergii, Stuttgartu oraz
Monachium bezpośrednio po uderzeniu nuklearnym. Atak jądrowy przeciwko zgrupowaniom przeciwnika
powinien być przeprowadzony w głębi terenu aż do linii Würzburg, Erlangen, Ratyzbona, Landshut.
[2] Podstawowym celem jest zniszczenie głównych sił Centralnej Grupy Armii Niemieckiej rozlokowanej
w południowej części RFN, we współpracy z [radziecką] 8 Armią Gwardii należącą do 1 Frontu
Zachodniego; do końca pierwszego dnia - osiągnąć linię Bayreuth, Ratyzbona, Passawa; do końca
drugiego dnia - przesunąć się do linii Höchstadt, Schwabach, Ingolstadt, Mühldorf, a do czwartego
dnia ataku - osiągnąć linię Mosbach, Nürtingen, Memmingen, Kaufbeuren.
W dalszych dniach posuwać się w kierunku Strasbourg, Epinal, Dijon - zakończyć niszczenie wojsk
przeciwnika na obszarze RFN, sforsować rzekę Ren i, w siódmym lub ósmym dniu działań, opanować
linię Langres, Besançon.
Później rozwinąć uderzenie w kierunku Lyonu.
[3] Utrzymać gotowość bojową następujących jednostek Frontu Czechosłowackiego:
l1 i 4 Armia, 10 Armia Lotnicza, 331 brygada rakietowa, 11, 21 i 31 baza zaopatrzenia rakietowego
w stanie gotowości bojowej,
lrezerwową kwaterę główną, 3, 18, 26 i 32 DZmech, 14 i 17 DPanc, 22 brygada desantowa, 205 brygada
przeciwpancerna, 303 dywizja obrony powietrznej, 201 i 202 pułk obrony powietrznej odmobilizowany od
M1 do M3;
lformacje, oddziały i ośrodki wsparcia i obsługi.
57 Armia Lotnicza, przybywająca od D1 do D6-7 w rejon działań z Karpackiego Okręgu Wojskowego, będzie
operacyjnie podporządkowana do Frontu Czechosłowackiego.
Jeżeli Austria utrzyma swoją neutralność trzeciego dnia wojny, jedna dywizja zmechanizowana Południowej
Grupy Wojsk przybędzie w rejon Czeskich Budziejowic i dołączy do sił Frontu Czechosłowackiego.
Następujące jednostki pozostaną w dyspozycji Ministerstwa Obrony Narodowej: 7 Armia Obrony
Powietrznej, 27 DZmech i 16 DPanc od M20, oddziały rozpoznania, a także jednostki i ośrodki
wsparcia oraz obsługi.
Sprzyjające warunki pozwolą na przegrupowanie dwóch brygad rakietowych i jednej bazy zaopatrzenia
rakietowego z Karpackiego Okręgu Wojskowego na terytorium CSRF:
l35 brygada rakietowa - w rejonie Český Brod, Říčany, Zásmuky,
l36 brygada rakietowa - w rejonie Pacov, Pelhřimov, Humpolec,
l3486 baza zaopatrzenia rakietowego - lasy 5 km na wschód od Světlá.
Formacje i jednostki Ludowej Armii Czechosłowacji, po mobilizacji i ogłoszeniu alarmu bojowego
powinny opuścić dwoje bazy w nie więcej niż 30 minut, przemieścić się do wyznaczonych obszarów w
3 godziny, i przygotować się tam do realizacji swoich zadań bojowych.
Formacje, jednostki i sztaby, które nie mają określonych okresów mobilizacji, opuszczą swoje bazy
mobilizacji i skierują się do określonych obszarów koncentracji wojsk w czasie i kolejności
określonej przez plan mobilizacji i rozwinięcia.
Następująca dyspozycyjność wojsk jest dopuszczalna na obszarze działań Frontu Czechosłowackiego na
całej jego głębokości:
lw dywizjach - 1.1 do 1.0
lw czołgach i mobilnych wyrzutniach - 1.0 do 1.0
lw stanowiskach artyleryjskich i stawiaczach min - 1.0 do 1.0
lw lotnictwie wojskowym - 1.1 do 1.0
wszystko podległe Frontowi Czechosłowackiemu.
W pierwszym masywnym uderzeniu nuklearnym Rakietowych Wojsk Frontu Czechosłowackiego, lotnictwo
frontowe i dalekiego zasięgu musi zniszczyć główną grupę żołnierzy pierwszego rzutu operacyjnego
7 Armii USA, ich środki przenoszenia broni nuklearnej oraz centra dowodzenia i kontroli powietrznej.
Wraz z rozwojem sytuacji, żołnierze Wojsk Rakietowych i lotnictwa będą musieli niszczyć zbliżające się
rezerwy wroga, nowo odkryte środki ataku nuklearnego i lotnictwo przeciwnika.
Łącznie działania będą wymagały użycia 131 pocisków i bomb nuklearnych; dokładnie 96 pocisków i
35 bomb. Pierwsze uderzenie atomowe będzie liczyło 41 pocisków i bomb nuklearnych. Realizacja
pierwszorzędnych zadań będzie wymagała użycia 29 pocisków i bomb jądrowych. Wykonanie pozostałych
zadań może wymagać kolejnych 49 pocisków i bomb nuklearnych. 12 pocisków i bomb nuklearnych
powinno pozostać jako rezerwy Frontu.
Korzystając z rezultatu pierwszego uderzenia nuklearnego, żołnierze Frontu, we współpracy z jednostkami
1 Frontu Zachodniego, muszą zniszczyć główną grupę wojsk 7 Armii USA i 1 Armii Francji, przy
pomocy wojsk desantowych sforsować rzeki Neckar i Ren i do D7-8 opanować obszary do linii
Langres, Besançon i Epinal.
Po wykonaniu celów operacji wojsko musi być gotowe, aby rozwinąć dalsze uderzenie w kierunku Lyonu.
Główne uderzenie powinno zostać przeprowadzone w osi Norymberga, Stuttgart, Strasburg, Epinal, Dijon;
cześć sił powinna być użyta na kierunku Straubing i Monachium.
Operacyjną strukturą wojsk Frontu Czechosłowackiego powinno być jedno zgrupowanie, z wyodrębnieniem
dwóch DPanc i pięciu DZmech jako rezerwa po ich przybyciu i rozlokowaniu.
Pierwszy rzut powinien składać się z 1 i 4 Armii oraz 331 brygady rakietowej.
Siły rezerwowe frontu składają się z: sztabu 2 Armii (rezerwy), dywizja zmechanizowana Grupy
Południowej od D3, 14 DPanc od D3, 17 DPanc od D4, 3 DZmech od D3, 26 DZmech od D4, 18 DZmech od
D5, 32 DZmech od D6.
Rezerwy specjalne składają się z: 22 brygady desantowej od D2, 103 batalionu wojsk chemicznych od
D2, 6 brygady inżynieryjnej od D3 i 205 artylerii przeciwpancernej od D4.
3. Na prawo - 8 Armia Gwardii będąca częścią 1 Frontu Zachodniego posuwa się w kierunku Suhl,
Bad Kissingen i Worms a częścią sił w kierunku Bambergu.
Linia oddzielająca fronty przebiega wzdłuż granicy CSRF-NRD aż do Aą, potem Bayreuth, Mosbach,
Sarrebourg i Chaumont (wszystkie punkty należą do Frontu Czechosłowackiego). Obszar spotkania z
wojskami 8 Armii powinien zostać zabezpieczony przez siły i środki Frontu Czechosłowackiego.
Na lewo - Południowa Grupa Wojsk i Węgierska Armia Ludowa będą chroniły państwowej granicy Węgier.
Linia graniczna: granica państwowa pomiędzy CSRF a Węgierską Republiką Ludową, a następnie północna
granica Austrii, Szwajcarii i Włoch.
4. 1 Armia (19 i 20 DZmech, 1 i 13 DPanc, 311 brygada rakietowa) wraz z 312 brygadą ciężkiej
artylerii, 33 brygadą artylerii przeciwpancernej bez 7 pułku, 2 brygadą budowy mostów bez 71
batalionu, 351 i 352 batalionami 52 brygady inżynieryjnej.
Pierwszorzędnym zadaniem jest zniszczenie, we współpracy z 8 Armią Gwardii, grupy wojsk
przeciwnika: 2 Armii RFN i 7 Armii USA, oraz rozwinięcie uderzenia w kierunku Neustadt,
Nuremberg, Ansbach, oraz częścią sił razem z jednostkami 8 Armii Gwardii w kierunku Bambergu,
do końca D1 opanować linię Bayreuth, Amberg, Schmidmühlen; do końca D2 przemieścić się do
Höchstadt, Schwabach, Heiden.
Kolejnym celem jest przeprowadzenie natarcia w kierunku Ansbach, Crailsheim, Stuttgart; zniszczenie
zbliżających się rezerw przeciwnika, i do końca D4 osiągnięcie linii Mosbach, Bietigheim, Nürtingen.
W dalszej kolejności być gotowym do rozwinięcia uderzenia w kierunku Stuttgart, Strasbourg, Epinal.
Linia graniczna na lewo [z wojskami 4 Armii] przebiega przez Poběźovice, Schwandorf, Weissenburg,
Heidenheim, Reutlingen (wszystkie lokacje poza Heidenheim należą do obszaru działań 1 Armii).
Sztab dowodzenia - w lesie 1 kilometr na południe od Stříbro.
Oś ruchu wyznacza Stříbro, Grafenwöhr, Ansbach, Schwäbisch Hall.
5. 4 Armia (2 i 15 DZmech, 4 i 9 DPanc, 321 brygada rakietowa) wraz z 7 pułkiem 33 brygady
artylerii przeciwpancernej, 71 batalionem 2 brygady budowy mostów, 92 batalionem budowy mostów
i 353 batalionem inżynieryjnym.
Pierwszorzędnym zadaniem jest zniszczenie sił nieprzyjaciela w postaci 2 Armii RFN we współpracy
z wojskami 1 Armii, oraz rozwinięcie natarcia w kierunku Ratyzbona, Ingolstadt, Donauwörth, a
częścią sił w kierunku Straubing, Monachium; do końca D1 osiągnąć linię Schmidmühlen, Ratyzbona,
Passawa; do końca D2 - Eichstätt, Moosburg, Mühldorf.
Kolejnym zadaniem jest przeprowadzenie uderzenia w kierunku Donauwörth, Ulm, w celu zniszczenia
nacierających formacji 1 Armii Francji i do końca D4 zdobycie kontroli nad linią Metzingen,
Memmingen, Kaufbeuren.
W dalszej kolejności być gotowym do rozwinięcia natarcia w kierunku Ulm, Mulhouse, Besançon.
Sztab dowodzenia - 6 kilometrów na północny-zachód od Strakonic.
Oś ruchu - Strakonice, Klatovy, Falkenstein, Kelheim, Rennertshofen, Burgau.
6. Wojska Rakietowe Frontu muszą zniszczyć w pierwszym uderzeniu nuklearnym zgrupowanie wojsk
7 Armii USA, części 2 Armii RFN i część sił powietrznych przeciwnika.
W dalszej kolejności główne wysiłki powinny być skoncentrowane na niszczeniu nadciągających
taktycznych i strategicznych rezerw, a także nowo wykrytych środków ataku nuklearnego przeciwnika.
Aby wypełnić powierzone zadania, należy użyć następującego uzbrojenia:
ldla celów pierwszorzędnych - 44 operacyjno-taktyczne i taktyczne pociski z głowicami nuklearnymi;
ldla realizacji dalszych zadań - 42 operacyjno-taktyczne i taktyczne pociski z głowicami nuklearnymi
lnowo odkryte cele - 10 operacyjno-taktycznych i taktycznych pocisków z głowicami nuklearnymi
powinno zostać pozostawionych jako rezerwa Frontu.
Dowódca Wojsk Rakietowych otrzyma specjalne brygady montażowe wyposażone w amunicję specjalnego
przeznaczenia, która powinna zostać przetransportowana do Frontu Czechosłowackiego w następujące
obszary: 2 kilometry na wschód od Jablonca i 3 kilometry na wschód od Michalovic.
Użycie specjalnej amunicji - tylko za zgodą Naczelnego Dowódcy Zjednoczonych Sił Zbrojnych.
7. Lotnictwo
10 Armia Lotnicza - 1 DLM, 2 i 34 DLSz, 25 plb, 46 Dywizja Lotnictwa Transportowego, 47 Dywizja Rozpoznawcza i 45 pułk rozpoznawczy.
Zadania bojowe:
[1] Podczas pierwszego uderzenia nuklearnego zniszczyć część sił 2 Armii RFN, dwa ośrodki
dowodzenia i kierowania ogniem oraz część z wojsk obrony powietrznej przeciwnika.
[2] Po rozpoczęciu działań bojowych unieszkodliwić część wojsk obrony powietrznej przeciwnika w
następujących regionach: Roding, Kirchroth, Hohenfels, Amberg, Pfreimd, Nagel i Erbendorf.
[3] Odkryć i zniszczyć operacyjne i taktyczne środki uderzenia jądrowego, ośrodki dowodzenia
i kontroli wojsk lotniczych w następujących regionach: Weiden, Nabburg, Amberg, Grafenwöhr,
Hohenfels, Ratyzbona i Erlangen.
[4] Podczas działań bojowych zapewnić silne wsparcie wojskom lądowym: D1 - 6 lotów lotnictwa
myśliwsko-bombowego, od D2 do D5 - 8 lotów lotnictwa myśliwsko-bombowego i bombowego
dziennie, a od D6 do D8 - 6 lotów lotnictwa myśliwsko-bombowego i bombowego dziennie. Główne
wysiłki powinny być skupione wokół zapewnienia wsparcia żołnierzom 1 Armii.
We współpracy z wojskami obrony powietrznej kraju, jednostkami frontowymi i wojskami państw
sąsiednich - zapewnić ochronę głównej grupy sił Frontu od ataków lotniczych przeciwnika.
[1] Zabezpieczyć desant powietrzny wojsk rozpoznawczych i innych na tyłach przeciwnika w czasie D1 i D2.
[2] Zabezpieczyć desant powietrzny 22 brygady desantowej na północ od Stuttgartu na D4, lub w
pobliżu Rastatt na D5, lub na wschód od Mulhouse na D6.
[3] Przeprowadzić rekonesans powietrzny, przy koncentracji wysiłków na kierunku Nuremberg, Stuttgart
i Strasbourg - rozpoznać początek działań i kierunek natarć operacyjnych rezerw
przeciwnika.
Aby wypełnić powierzone zadania, należy użyć następującego uzbrojenia:
ldla celów pierwszorzędnych - 10 bomb nuklearnych;
ldla realizacji dalszych zadań - 7 bomb nuklearnych;
lnowo odkryte cele - 2 bomby nuklearne powinny zostać pozostawione jako rezerwa Frontu.
57 Armia Lotnicza, składająca się z 131 DLM, 289 plsz, 230 i 733 plb i 48 pułku rozpoznania
lotniczego, przybędzie do D1 z Karpackiego Okręgu Wojskowego i będzie podporządkowana przez
pięć do sześciu dni Frontowi Czechosłowackiemu, pozwalając na [przeprowadzenie] 5 lotów [bojowych
wszystkich maszyn].
Armia ma ograniczone zasoby zestawów bomb lotniczych - 3 [na samolot], zestawów pocisków
powietrze-powietrze - 2 [na samolot], zestawów zasobników uzbrojenia - 2 [na samolot], oraz
paliwa - 3 [loty].
Zadania bojowe:
lwe współpracy z 10 Armią Lotniczą znaleźć i zniszczyć środki ataki nuklearnego przeciwnika,
jego ośrodki dowodzenia i kontroli oraz lotnictwo, koncentrując główne wysiłki na kierunku
Norymbergia, Strasbourg;
lwspierać działania bojowe wojsk lądowych podczas przeprawy przez rzeki Naab, Neckar, Ren
oraz podczas ataków przeciwnika;
lwspierać działania bojowe 22 brygady desantowej na obszarze jej lądowania;
losłaniać żołnierzy frontu przed atakami powietrznymi przeciwnika;
lprzeprowadzać rozpoznanie powietrzne ze zwróceniem głównej uwagi na wykrywanie środków
ataku nuklearnego i operacyjnych oraz strategicznych rezerw przeciwnika.
184 pułk ciężkiego lotnictwa bombowego dalekiego zasięgu powinien wykorzystać bomby nuklearne podczas
pierwszego uderzenia przeciwko: sztabom 2 Armii RFN i 7 Armii USA, 20 batalionowi artyleryjskiemu
(40 Corporal), 2 batalionowi artyleryjskiemu (82 Corporal), 5 batalionowi artyleryjskiemu (73
Seregant) i głównej grupie wojsk 4 DZmech i 12 DPanc należących do 2 Armii RFN. Łączne użycie bomb
nuklearnych - 16. Wykorzystanie specjalnej amunicji - tylko za zgodą Naczelnego Dowódcy Zjednoczonych
Sił Zbrojnych.
8. Obrona powietrzna
7 Armia Obrony Powietrznej - 2 i 3 Korpus Obrony Powietrznej.
Zadania bojowe:
lwe współpracy z wojskami obrony powietrznej Frontu i krajów sąsiednich należących do
zunifikowanego systemu obrony powietrznej państw Układu Warszawskiego, odpierać silne ataki powietrzne
przeciwnika, koncentrując główne wysiłki na kierunku Karlsruhe, Praga, Ostrawa,
lnie dopuścić do rekonesansu ani ataków powietrznych wroga przeciwko naszym grupom wojsk,
szczególnie na obszarze Czech, jak również przeciwko samolotom stacjonującym na lotniskach oraz
ważnym ośrodkom politycznym i gospodarczym kraju, a także centrom komunikacyjnym. Główne wysiłki
powinny być skupione wokół ochrony Pragi, Ostrawy, Brna i Bratysławy;
lpo rozpoczęciu działań bojowych, jednostki Frontu Czechosłowackiego uzbrojone w pociski
przeciwlotnicze będą nadal bronić najważniejszych ośrodków państwa, a wraz z lotnictwem myśliwskim
ochraniać obiekty Frontu znajdujące się za posuwającymi się wojskami.
Wojska Obrony Powietrznej Frontu
Zadania bojowe:
lpo rozpoczęciu działań bojowych Frontu, brać udział w ogólnym systemie obrony powietrznej państw
Układu Warszawskiego, wszystkimi dostępnymi zasobami osłaniać główną grupę wojsk Frontu;
lpodczas działań, we współpracy z 7 Armią Obrony Powietrznej, jednostkami 10 i 57 Armii
Lotniczej i wojskami obrony powietrznej 1 Frontu Zachodniego, ochraniać żołnierzy frontu przed
atakami powietrznymi przeciwnika podczas ich przejścia przez graniczne góry, a także podczas
forsowania rzek Nektar i Ren bronić wojsk rakietowych i stanowisk dowodzenia.
9.
22 brygada desantowa będzie gotowa do przerzucenia z rejonu Prostějov, Niva, Brodek na obszar
na północ od Stuttgartu na D4, ewentualnie na obszar Rastatt na D5 lub na wschód od Mulhouse
na D6, z zadaniem przejęcia i utrzymania przepraw przez rzekę Neckar lub Ren aż do przybycia
naszych oddziałów.
10. Rezerwy Frontu.
3, 18, 26 i 32 DZmech Południowej Grupy Wojsk oraz 14 i 17 DPanc mają zostać rozlokowane w
regionach oznaczonych na mapie decyzyjnej w okresie od D3 do D5.
6 brygada inżynieryjna do D3 będzie rozmieszczona w rejonie Panenský Týnec, Bor, Slaný, i będzie
gotowa do zabezpieczenia przepraw wojsk Frontu przez rzeki Neckar i Ren.
103 batalion wojsk chemicznych od D2 będzie stacjonował w regionie Hluboą, Příbram, Dobříą.
Główne działania rozpoznania radiologicznego powinny być skupione na obszarze Hořovice,
Blovice, i Sedlčany.
Ośrodki specjalnego leczenia powinny zostać stworzone w pobliżu centrów dowodzenia Frontu,
331 frontowej brygady rakietowej, a także na obszarach koncentracji dywizji rezerwowych.
11. Zarządzanie surowcami na tyłach.
Główne wysiłki w dostarczaniu surowców z tyłów Frontu powinny się koncentrować na całej długości
działań 1 Armii.
Aby zaopatrywać wojska 1 Armii, 10 i 57 Armia Lotnicza powinny stworzyć frontową bazę przednią numer
1 oraz bazę 10 Armii Lotniczej w regionie na zachód od Pilzna do końca D2; jednostki 4 Armii powinny
rozwinąć frontową bazę przednią numer 2 w regionie na południe od Pilzna.
Polowy rurociąg ma zostać stworzony w kierunku Roudnice, Pilzno, Norymbergia, Karlsruhe i ma służyć
do transportu paliwa lotniczego.
Należy zaplanować przebudowanie torów kolejowych na kierunkach Cheb-Nuremberg lub
Domaźlice-Schwandorf-Ratyzbona-Donauwörth.
Powinny zostać wybudowane dwie drogi na potrzeby 1 Armii oraz jedna na całą głębokość frontu
dla 4 Armii.
Ministerstwo Obrony Narodowej CSRF przydzieli zasoby surowcowe, włączając pełne zaopatrzenie w
amunicję wykorzystywaną podczas działań wojsk Frontu Czechosłowackiego.
Zaopatrzenie dla 57 Armii Lotniczej będzie realizowane w ramach zasobów zlokalizowanych na
terytorium CSRF na potrzeby Zjednoczonego Dowództwa.
Planowane wykorzystanie zasobów:
lamunicja - 45,000 ton;
lolej napędowy - 93,000 ton (w tym paliwo lotnicze - 40,000 ton);
lpaliwo rakietowe:
lutleniacz - 220 ton;
lpaliwo - 70 ton.
Transport samochodowy Frontu powinien być w stanie dostarczyć wojskom 70,000 ton ładunku
podczas całej operacji.
Transport wojskowy powinien móc przenosić 58,000 ton zaopatrzenia.
Do końca działań wojska powinny mieć dostępnych 80% mobilnych rezerw.
W D1 i D2 należy rozwinąć sieć łóżek szpitalnych dla 10 do 12 tysięcy chorych i rannych. Do
końca działań wojennych sieć łóżek powinna pokrywać 18% strat szpitalnych.
12. Kwatera główna Frontu powinna zostać rozwinięta w czasie "X" + 6 godzin - 5 kilometrów na
wschód od Straąice. Oś ruchu - Heilbronn, Horb, Epinal.
Rezerwowy punkt dowódczy - las, na północ od Březová.
Wysunięty punkt dowódczy - las, 5 kilometrów na wschód od Dobřany.
Tylni punkt dowódczy - Jince-Obecnice.
Rezerwowy tylni punkt dowódczy - Dobřany, Slapy, Mníąek.
Kwatera główna Ministerstwa Obrony Narodowej - obiekt K-116, Praga.
Minister Obrony Narodowej CSRF
Generał Armii [podpis] Bohumír Lomský
Szef Sztabu Generalnego Ludowej Armii Czechosłowacji
Generał Pułkownik [podpis] Otakar Rytíř
Szef Departamentu Operacyjnego Sztabu Generalnego
Generał Major [podpis] Václav Vitanovský
11 października 1964
[Prostokątna pieczęć:]
Ministerstwo Obrony Narodowej
Sztab Generalny - Departament Operacyjny
Sekcja: Pokój Operacyjny
Wpłynęło: 20.10.1964
No. 008074/ZD-OS 64, 17 stron
Wykonano w jednej kopii, 17 stron
Wykonano przez Generała Majora Jana Voątera
[podpis] Gen. Voątera
14 października 1964
[ Zamknij okno ]
[Tłumaczenie: Marcin Rojszczak. Dokument ten dostępny jest w wersji oryginalnej (rosyjskiej) jak
również w angielskim przekładzie na stronach Parallel
History Project]