ďťż

Blog literacki, portal erotyczny - seks i humor nie z tej ziemi


Autonomia parlamentu p. nr 86
Regulamin parlamentarny p. nr 87


Ważną cechą parlamentu, wynikającą z zasady trójpodziału władzy, jest jego niezależność od innych organów. Wyraża się ona przede
wszystkim w autonomii dotyczącej ustalania swojej struktury wewnętrznej i form pracy. Nie jest to jednak autonomia niczym nie
skrępowana, gdyż jej ramami są regulacje konstytucyjne dotyczące pozycji i kompetencji parlamentu.
Gwarancję autonomii izby stanowi jej regulamin. Regulamin przyjmuje każda z izb w formie uchwały. Zgodnie z nową Ustawą

zasadniczą jego zakres obejmować powinien "organizację wewnętrzną i porządek prac Sejmu (Senatu) oraz tryb powoływania i
działalności jego organów, wykonywania konstytu­cyjnych i ustawowych obowiązków organów państwowych wobec Sejmu". Jest więc
regulamin w swojej treści aktem wykonawczym w stosunku do Konstytucji.
Z koncepcji przyjętej w nowej Konstytucji wynika, iż nie istnieje obecnie możliwość nakładania przy pomocy regulaminu nowych

obowiązków na orga­ny państwa, nie ujętych w Konstytucji i ustawach. Nowa regulacja dotycząca regulaminu nakłada również
konieczność określenia w nim trybu udzielania informacji o działalności organów władzy publicznej.
W naszym systemie normy regulaminu powinny być także zgodne z us­tawami (jak np. ustawy o warunkach wykonywania mandatu
posła i senatora). Stosunek regulaminu do tych ustaw nie wydaje się jednak jednoznaczny, uznaje się bowiem (również w
orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego), że może on uregulować pewne sprawy odmiennie niż ustawy (np. wprowadzić ogra­niczenia

dotyczące prawa koalicji posłów).
Można jednak zauważyć, że Konstytucja w znacznie większym stopniu niż poprzednie regulacje odwołuje się do ustaw jako źródła
procedur parla­mentarnych. Tytułem przykładu można tu podać, iż wydania ustaw wymagają takie kwestie, jak: określenie
szczegółowych zasad pociągania posłów do odpowiedzialności karnej, tryb działania komisji śledczej czy tryb wnoszenia inicjatywy

ludowej.
Treścią regulaminu jest jednak przede wszystkim określenie trybu pracy izby. Przy wielu zbieżnych rozwiązaniach obu regulaminów,
odmienności i szczegółowe różnice wynikają (poza kompetencjami) z wielkości obu izb. Można powiedzieć, że podczas gdy
Regulamin Sejmu ściśle reguluje tryb postępowania w poszczególnych sprawach, to Regulamin Senatu stwarza pewne "ramy

regulacji", które wypełnia praktyka funkcjonowania izby.
Gwarancją wzajemnej niezależności obu izb są też uregulowania dotyczące budżetu. Są nimi w szczególności: umieszczenie
wydatków obu izb w odręb­nych częściach budżetu państwa, a także wyłączanie jego kontrolowania ze strony Ministra Finansów i
możliwości wspomagania z rezerw Rady Ministrów.
O autonomii izb parlamentu świadczy ponadto wyposażenie ich w osobny aparat pomocniczy w postaci działania osobnych kancelarii

dla Sejmu i Senatu. Zasada "autonomii pracy izby" odnosi się również do stosunków pomiędzy Sejmem a Senatem. W pierwszym
rzędzie wyłącza ona możliwość odbywania wspólnych posiedzeń i podejmowania wspólnych decyzji obu izb w sprawach
ustawodawczych. Znane są jednak przypadki zwoływania i odbywania wspól­nych uroczystych posiedzeń związanych z uczczeniem
określonej rocznicy lub przyjęciem głowy państwa.













































  • zanotowane.pl
  • doc.pisz.pl
  • pdf.pisz.pl
  • qualintaka.pev.pl
  •